black hole of love

دوستت دارم و می دانم که زندگی قلب مرا تکرار خواهد کرد

دوست داشتن هميشه به گفتن نيست

گاهي با نگاه است وسكوت

 

 

امشب می خوام رو آسمون

عکس چشات و بکشم

اگر نگاهم نکنی ناز نگاتو بکشم

 

می خوام تورو قسم بدم به جون هرچی عاشقه

به جون هرچی قلب صاف رنگ گل شقایقه

 

یه وقتی که من نبودم بی خبر از اینجا نری

بدون یه خدافظی پر نزنی تنها نری

 

یه موقعی فکر نکنی دلم برات تنگ نمیشه

فکر نکنی اگه بری زندگی کمرنگ نمیشه

 

اگه بری شبا چشام یه لحظه هم خواب ندارن

آسمونای آرزو یه قطره مهتاب ندارن

 

می خوام یه قصری بسازم پنجره هاش آبی باشه

من باشم و تو باشی و یک شب مهتابی باشه

 

می خوام یه کاری بکنم شاید بگی دوسم داری

می خوام یه حرفی بزنم که دیگه تنهام نذاری

 

می خوام برات از آسمون یاسای خوشبو بچینم

می خوام شبا عکس تورو تو خواب گل ها ببینم

 

می خوام که جادوت بکنم همیشه پیشم بمونی

از تو کتاب زندگی یه حرف رنگی بخونی

 

امشب می خوام برای تو یه فال حافظ بگیرم

اگر که خوب در نیومد به احترامت بمیرم

 

امشب می خوام تا خود صبح فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت خدا خدا خدا کنم

 

راستی دلت میاد بری؟ بدون من بری سفر؟

بعدش فراموشم کنی برات بشم یه رهگذر؟

 

اصلا ً بگو که دوست داری یخورده دوست داشته باشم؟

اسم تورو مثل گلا تو گلدونا کاشته باشم؟

 

حتی اگه دلت نخواد اسم تو،تو قلب منه

چهره ی تو یادم میاد وقتی که بارون می زنه

 

ای کاش بدونی چشمات و به صدتا دنیا نمیدم

یه موج گیسوی تورو به صدتا دریا نمیدم

 

یکی بود یکی نبود.اون که بود تو بودی و اون که تو قلب تو نبود من بودم.

یکی داشت یکی نداشت.اون که داشت تو بودی و اون که جز تو کسی و نداشت من بودم.

یکی خواست یکی نخواست. اون که خواست تو بودی و اون که نخواست از تو جدا بشه من بودم..

یکی گفت یکی نگفت. اون که گفت تو بودی و اون که دوست دارم رو به هیچ کس جز تو نگفت من بودم.

یکی رفت یکی نرفت. اون که رفت تو بودی و اون که جز تو دنباله هیچ کس نرفت من بودم.

هر وقت دلم برات تنگ میشه میرم پشت ابرها برات گریه میکنم

پس هر موقع که بارون میاد یادت باشه که دل من برات خیلی تنگه

درپناه حضور سبز تو

طوفان غم

مرا جا می گذارد

در کنارت ژرفای آرامش را  احساس می کنم

وبی تو

سیل بی رحم تنهایی

مجالم نمی دهد.

به دنبال کسي باش که تو را به خاطر زيبايي هاي وجودت زيبا خطاب کند

 نه به خاطر جذابيتهاي ظاهريت

در انتظارت نشستم در کلبه صفا و یکرنگی و زیر آسمان بی ریا منتظرم تا بیایی و لبان را به لبخند شکوفا سازی و شادی را مهمان چشمان غم الودم کنی در انتظارت هستم تا زمزمه های دلتنگی خور را با تو بگویم .

 

بخشندگي را از گل بياموز، زيرا گل ته كفشي  كه لگد مالش مي  كند  را هم خوشبو مي كند . 

  <توي يكي از اين هزار شب وقتي سرت رو بلند ميكني مي بيني بين ميليونها

ستاره يكي از اون ستاره هاي خيلي قشنگ و فروزان نظرت رو به خودش جلب مي كنه.

بعد از اون شب هر شب سرت رو بلند مي كني و اون ستاره رو اونقدر تماشا مي كني تا بالاخره به خواب مي ري.
اما يك شب كه سرت رو رو به آسمون بلند ميكني ديگه هيچ اثري از اون ستاره نيست.
اون موقعي است كه تموم غماي دنيا هري ميريزه تو دلت.
بعد از اون شب تا مدتها ديگه سرت رو رو به آسمون بلند نمي كني.
تا بالاخره بعد از مدتها مي فهمي با رفتن اون ستاره باز هم زنده اي.. باز هم زندگي مي كني..نفس
مي كشي و دنياي پيرامونت هنوز وجود داره.پس دليلي نداره كه نخواي به اون ميليونها ميليون
ستاره ديگه نگاه نكني.
بعد از اون تصميم هر شب مي ري و يكي از اون ستا ره هاي خيلي قشنگ رو تماشا ميكني و باز هم يه شب
مي ري و مي بيني اثري از اون ستاره نيست.
اما ديگه مثل دفعه قبل نا اميد نمي شي و باز مي ري سراغ يه ستاره زيباي ديگه.
همشون مي رن تا اينكه نوبت مي رسه به آخرين ستاره ای كه توي آسمون وجود داره.
اما آخرين ستاره هرگز از بين نمي ره...چون تو با نهايت وجود دوستش داري.

اینم تقدیم به تو بهترینم

 

کاش مي دونستي چقدر دلم بهانه تو را ميگيره هر روز

کاش مي دونستي چقدر دلم هواي با تو بودن را کرده

کاش مي دونستي چقدر دلم از اين روزهاي سرد

بي تو بودن گرفته

کاش مي دانستي چقدر دلم براي ضرب آهنگ قدمهايت

گرمي نفسهايت، مهرباني صدايت تنگ شده

کاش مي دانستي چقدر دلواپس تو‌ام

کاش مي دانستي چقدر تنهام ، چقدر خسته ام

و چقدر به حضور سبزت محتاجم

و همیشه از خودم می پرسم

این همه که من به تو فکر کنم

تو هم به من فکر می کنی؟

اگه دلــم تنگ میشه خیلی بــرات منو ببـخش...
اگه نگام گم میشه تو شهرچشات...منوببخش...
منو ببخش اگــه شبا ستاره ها رو میشمــارم...
اگـه همش پیش همه بهت میگم دوستت دارم...
منو ببخش اگـــه برات سبد سبد گـــل میچینم...
منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خـواب میبینم...
منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلـی کمم...
تـو یه فرشتـــه ای ومن خیلــی باشم یه آدمم...
منو ببخش اگه فقط میخوام بشـی مال خـودم...
ببخش اگه کمم ولی... زیـادی عــاشقت شدم

اگه مي تونستم تو دنيا يه چيز ديگه باشم ، اشک مي شدم . چون تو چشمات متولد مي شدم ، رو گونه هات زندگي مي کردم ، رو لبات مي مردم .

كاش كسي توي دلمون پا نمي ذاشت... كاش اگر پا مي ذاشت... دلمون رو تنها نمي ذاشت... كاش اگر تنها مي ذاشت... رد پاشو روي دلمون جا نمي ذاشت .

تو می دانی نداشتن آغوش پر از جسارتت چگونه سلولهايم را به التماس می کشاند.

تو می دانی و می بينی  اشک های چشمان هميشه خمار مرا. باز هم بهانه  می آوری که نمی شود با هم بود،که فاصله بين دستان من و افکار تو بسيار است و من دوست دارم مسکوت بر پيکرت بنگرم و ببينم آخر کی و در کدام قرن تو بهانه ها را تمام می کنی؟ 

تکلیف دلم با اون دل ساده تو

مثه اون آبی چشمات روشنه

حالا که تو منی و منم تو ام

چه قشنگه که بگم حق با منه

من و تو بیشتر از اینکه با همیم , مال همیم

بیشتر از ماه و ستاره به شب هم محرمیم

شونه های من و اشکای تو وقف هم شده

قامت فاصلمون بین دو بوسه خم شده

خلوت خاکی ما خاطره بارون شبه

هرنفس ترانه ریز و غزل آویزه , لبه

دیگه آغشته به آغوش هم و ,همنفسیم

دیگه بی منت رویا به حقیقت می رسیم

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست پس با تمام وجود فرياد ميزنم دوستت دارم

چشمانت را برای زندگی می خواهم , اسمت را برای دلخوشی می خواهم , دلت را برای عاشقی می خواهم , صدایت را برای شادابی می شنوم , دستت را برای نوازش و پایت را برای همراهی می خواهم , عطرت را برای مستی می بویم , خیالت را برای پرواز می خواهم و خودت را نیز برای پرستش ...

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما پول‌دارها محترمترند 

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما دخترها پرطرف‌دارترند 

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما بچه‌ها واجب‌ترند 

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما خانم‌ها مقدم‌ترند 

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما سياه‌ها بدبخت‌ترند و سفيدها برترند...

 

البته تبعيضي در كارنيست . در كل همه آدم‌ها با هم برابرند 

اما بعضي‌ها برابرترند

                                                                            

 

 مسیر جاده را بگیر و بیا .. آن قدر بیا ، که مفهوم انتظار را درک کنی ! و شوق رسیدن را ! بیا .. آن ته ، سه کنج دیوار .. مرا خواهی دید ! اناری سرخ در دست، خیره به چشمانت، در آرزوی یک ثانیه با تو بودن ،منتظرت هستم ! 

بوسه يعني وصل شيرين دو لب
بوسه يعني خلسه در اعماق شب
بوسه يعني مستي از مشروب عشق
بوسه يعني آتش و گرماي تب

 

 

                                                                          

روزي دختري از پسري پرسيد : آيا مرا قشنگ ميبيني؟ پسر جواب داد نه . دخترپرسيد آيا مرا دوست داري ؟ پسر گفت نه . دختر پرسيد آيا دوست داري با من بماني؟ پسر گفت نه . دختر در حالي كه اشك مي ريخت آن محل را ترك كرد .پسر دويد و شانه هاي دختر را گرفت و آن را بغل كرد و به او گفت :تو قشنگ نيستي بلكه زيبايي.من تو را دوست ندارم بلكه عاشق تو هستم و من نميخواهم با تو بمانم بلكه احتياج به تو دارم ...........

خواستم با تو باشم نخواستی.
خواستم مونس و یارت باشم نخواستی.
خواستم در زندگی هم قدمت باشم نخواستی.
خواستم برای همیشه در کنارت بمانم نخواستی.
خواستم هم گام و هم نفس روزهای تنهایی ات باشم نخواستی.
خواستم پذیرای نگاه مهربانت باشم نخواستی.
خواستم قلبم را به یادگار تقدیمت کنم باز هم نخواستی.
نخواستی... هیچ کدام را نخواستی...
نخواستی...

زندگي يک آرزوي دور نيست؛
زندگي يک جست و جوي کور نيست
زيستن در پيله پروانه چيست؟
زندگي کن ؛ زندگي افسانه نيست
گوش کن ! دريا صدايت ميزند؛
هرچه ناپيدا صدايت ميزند
جنگل خاموش ميداند تو را؛
با صدايي سبز ميخواند تو را
زير باران آتشي در جان توست؛
قمري تنها پي دستان توست
پيله پروانه از دنيا جداست؛
زندگي يک مقصد بي انتهاست
هيچ جايي انتهاي راه نيست؛
اين تمامش ماجراي زندگيست...

 ای دوست  

خودت گفتی وعده در بهارست

بهار آمد دلم در انتظار است

گذشت لحظه هاي با تو بودن
و در پاييز عشقمان
نامي از دوست داشتن باقي نماند
چقدر زودگذر بود قصه من و تو
و در آنروز که دست بي رحم تقدير
درو کرد گندمزار دلهايمان را
و تهي شد همه جا از عطر گل عشق
و در کوچ پرنده هاي غمگين
در آن کوير آرزو
شاعري دل شکسته و تنها
مي نوشت شعري به ياد با هم بودن ها
شعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنها
قطره اشکي به ياد همه خاطره ها ....

شب سردی

 است،و من افسرده
راه دوری است،و پایی خسته
تیرگی هست و چراغی مرده
می کنم تنها،از جاده عبور: دور ماندند ز من آدمها
سایه ای از سر دیوار گذشت، غمی افزود مرا بر غم ها
فکر تاریکی و این ویرانی بی خبر آمد تا با دل من قصه ها ساز کند پنهانی
نیست رنگی که بگوید با من اندکی صبر، سحر نزدیک است
هر دم این بانگ برآرم از دل: وای، این شب چقدر تاریک است!
خنده ای کو که به دل انگیزم؟
قطره ای کو که به دریا ریزم؟
صخره ای کو که بدان آویزم؟
مثل این است که شب نمناک است.
دیگران را هم غم هست به دل، غم من،لیک،غمی غمناک است
خدایا من خستم صدامو میشنوی؟؟؟

پيام عشق را آغاز کردي

چو گلهاي بهاري ناز کردي

چو ديدي خو گرفتم با تو افسوس

کبوتر گشتي و پرواز کردي